Hüseyin Demir

Hüseyin Demir

Türk Dil Kurumu’nun Türkçe sözlüğünde "millet" şöyle tanımlanır: "Çoğunlukla aynı topraklar üzerinde yaşayan, aralarında dil, tarih, duygu, ülkü, gelenek ve görenek birliği olan insan topluluğu, ulus".

Biz tarihimiz boyunca "millet" kavramını hep İslam temelli bir kavram olarak algılamışızdır. Onun için bu topraklarda "Türk Milleti" ifadesi etnisite temelli değil de hep İslam temelli olarak bir üst kimlik gibi kabul edilmiştir. Bu yüzden bu coğrafyada Kürdü ile, Türkü ile, Lazı ve Çerkezi ile hep kardeş gibi yaşamış, aynı duygu, aynı tarih, aynı gelenek ve göreneğin potasında yoğrulmuşuzdur. 

Ne var ki etnisiteye dayalı batı tandanslı "millet" anlayışının bir virüs gibi topraklarımıza sokulmasıyla asırların kardeşleri, birden bire düşman kesilmişlerdir.  

 Bu gün gelinen nokta, son otuz yılın kanıyla beslenen ve toplumu korkutan bir canavarın eseri Türk ve Kürt sorunu olmuştur. Bir hakikatı olmayan, tamamen suni olan bu sorunun çözümü için, bilumum ırkçı yaklaşımların terk edilip, toplumsal menfaatlerin ön planda  tutulmasına, ayrılıkçı düşünceye yer vermeyerek onların üzerine çıkan İSLAMİ VE İNSANİ duyarlılığın geliştirilmesine şiddetle ihtiyaç vardır. Bu da bu konuya Kur’anî yaklaşımdır. Zira Kur’an’a uygun bir hayatı yaşamak ve yaşatmak mü’minin imanının boynuna yüklediği bir yükümlülüktür. Bu yükümlülüğü yerine getirmenin olmazsa olmazı Kur’an’ı anlamaktır.

Kaostan beslenen düşüncenin, evrene hizmet etmesi düşünülemez. O, fetret dönemi düşüncesidir ve tüm tipik özellikleriyle düşüncede fetreti temsil eder. Bu tür düşünceyi üreten insanın “Müslüman olması, ürettiği düşüncenin de Müslümanca” olmasını gerektirmez. Müslüman düşünce, ancak vahiy tarafından inşa edilmiş bir tasavvur ve aklın ürünü olabilir.

İnsanoğlu, özü itibarıyla iyi bir varlıktır. 
Ondan kötülük sadır olması, özündeki bu iyiliği işine, eşine, hayatına, yoluna, yoldaşına taşıyamamasından kaynaklanır.
Peki niçin taşıyamaz?
Kendini kaybettiği için. 

Kendini kaybeden kendini bilmez. Kendini bilmeyen haddini bilmez. Haddini bilmeyen, hiçbir şeyin kadrini ve kıymetini bilmez. Bunları bilmeyenin kula ve eşyaya kul olması da, kulları kendine kul etmeye kalkması da her an mümkündür.

Kendini kaybedenlerin başlattığı, kendini kaybedenlerin devam ettirdiği bu savaşın sonu gelmelidir artık.

Her savaş bir gün mutlaka biter, sonsuza kadar süren bir savaş duymadık. Hele Bu gün aynı vatanın evlatları, aynı topraklarda asırlarca kardeşçe yaşamış bu vatan, bu bayrak, bu devlet  ve aynı kıble için düşmanla aynı cephede göğüs göğse, ilay-i kelimetullah uğruna savaşmış din kardeşlerinin kendileri arasındaki bu savaş durmalıdır. Kan ve gözyaşı kimseyi bahtiyar etmez. Hepimiz müslümanız. Allah karşısında eşitiz.

İnşallah din kardeşi olan bu iki topluluk bir araya gelip barışır da hep beraber yine "tek millet" olarak mutlu oluruz.

Artık bizi, bu topraklardaki insanlarımızı, farklı etnisiteye mensup olsalar da kardeş kılan, kendi kültürümüzü, düşünce hayatımızın can suyu yapmalıyız. Bizi birbirimize düşüren, düşman kardeşler kılan, başka kültürleri zihin dünyamızdan çıkarmalıyız.  Bizim bireysel değil, toplumsal ve tarihsel özümüzün kaynağı, kendi kültürümüzün doğup ortaya çıktığı kaynak olmalı ve bizi kendi kültürümüze yabancı kılan, bizi bizden uzaklaştıran, kimliğimizi kaybettiren ve toplumumuzu bölen zihniyetin kim, kimler olduğu bilincinde olan, hak ve adalet anlayışında bir toplum olma yoluna giren, tek devlet, tek millet, tek bayrak altında bir toplum olmak zorundayız.  

Barış sürecindeki birlikteliğe giden yolun önündeki engelleri kaldırma gayreti içinde olan AKİLLERİMİZE DE başarılar diliyorum.

Selam ve dua ile.