Hüseyin Demir

Hüseyin Demir

28 Şubat sürecinde derin-laiklerin baskısıyla kapatılan 

İmam Hatip okullarının orta kısımları, on üç  sene sonra müslümanların mücadelesiyle açıldı.

İmam Hatip okullarının kapatılmasının hedefi, müslüman kimliğin yok edilmesi,  maneviyatçı gençliğin katledilmesi olarak görülüyordu. Çünkü İmam Hatip okullarında öğrenci,  "fen ilmi"yle "din ilmi"ni içeren dersler alarak iyi bir eğitimle, iyi bir insan olmayı öğreniyordu. Olaylara Müslüman gözüyle bakıyor, işini Allah’ın rızasını kazanmak amacıyla, doğru yapmaya çalışıyordu.

Müslüman bir doktor, müslüman bir avukat, hakim, savcı,  müslüman bir milletvekili, müslüman bir belediye başkanı görmeye tahammül edemeyen, İslama ve müslümanlara alerji duyan, vahşi kapitalizmin yetiştirdiği, değer ölçüsü güç olan, gücü de parada gören zihniyet, gelecekte devletin yönetimini ele geçirirler, bizi idare etmeye başlarlar korkusuyla  imam hatipleri kapattılar.

Müslümanların nasıl gözyaşı döktüğünü, gençliğimizi katletmek için ne menem tuzakların kurulduğunu Millet olarak gördük ve yaşadık.

Bu gün yine Müslümanların duası ve destekleriyle, mücadeleleriyle gelinen nokta zafer noktasıdır.

1950’li yıllarda ihtiyaç maksatlı açılan imam hatipler, daha sonra halkın teveccühüne mazhar olarak çığ gibi büyüdü. Bu okulları millet,  fakirlik ve yoksulluk çekmelerine rağmen, sadece, benim çocuklarım okusunlar, iyi eğitim alsınlar, faydalı olsunlar, ama bunları okurken fen ilminin yanında din ilmini de öğrensinler, din eğitimini de alsınlar. En azından bir ilmihal bilgisini, Kur’an-ı Kerimi, Hadis’i, Fıkh’ı, Peygamberimizin hayatını, Peygamber ahlakını öğrensinler, diye bu kadar candan istedi, sahiplendi.

Çünkü, Türkiye öyle bir hale gelmişti ki büyük bir üzüntü hakimdi. Bu topraklarda -sonradan filmi de çekilen-  hüzünlü hikayeler vardı. Mesela  o günlere ait kitapları  okuyanlar, dünyada evrensel bir mesaj olan ve Allahu ekber diye başlayan ezanın, 1932’den 1950’ye kadar bu ülkede yasaklandığını, O günlerde, ezanın, "Tanrı uludur" diye okutulduğunu, birilerinin  "işte uluyor" diye, müslümanlarla nasıl alay ettiklerini görürüler. Evet, bu ülkede böyle bir dönem geldi ve geçti.

Ezan, ezan olmaktan çıkarılmış farklı kelimelerle ifade edilen bir çağrıya dönüşmüştü.

 Evet Bu ülkede bir dönem geldi ve geçti.

Bu gün İmam Hatiplere ilginin artarak devam ettiğini görüyoruz. Artık bu liselerin mezunları Türkiye’nin valisi, kaymakamı, parlamenteri, sanayicisi olacak diye büyük bir aşkla yetişiyorlar.

Bu milletin duaları ve destekleriyle bu gün gelinen nokta zafer noktasıdır.

 Bu devletin İmam Hatiplere verdiği tek şey, bir müfredat ve öğretmendir. Bunun dışında her şeyi Türk milleti, fakir ve yoksul  bu millet, geleceğini düşünerek kendisi hazırlamıştır. Bu ülkede çok okullar açılıyor ama imam hatiplerin sahipleri bu millettir. Bu millet günlük yevmiyesini vererek  bu okulları hazırlamıştır. Bu okullarda okuyanlar örnektiler, bu gün de örnek olmaya devam etmekteler.  

Ahlak ve maneviyattan yoksun bırakılmış, çağdaş medeniyetin ahlaksızlık bataklığı içinde debelenenlere, modern zamanlarda İslam coğrafyasında yaşanan derin kimlik krizine, ancak değerleriyle barışık, tarihi mirasına sahip çıkan maneviyatçı, mukaddesatçı bir nesil çözüm olabilir. İşte o neslin yetişmesi, inşallah, imanın, irfanın, medeniyetin, ilmin, Müslüman Türk milletimizin seciyesine uygun olarak okutulduğu  imam hatip okulları ile olacaktır.

Bu gün imam Hatiplilerden beklenilen budur.

Selam ve dua ile.