Hüseyin Demir

Hüseyin Demir

Bugün Türkiye’nin önünde hayat memat meselesi bir konu var:

Terör. Yani yıllardır akıtılan kan, anaların göz yaşı, toplumdaki huzursuzluk, enerji ve kaynaklarımızın tüketilmesi, israf edilen ekonomi…

Otuz yıldır insanlarımızın yüzde doksanının fiilen etkilendiği  "terör meselesi",  Türkiye’nin en öncelikli meselesi haline gelmiştir.

Yıllardır çözüm üretmek yerine, gerilim siyaseti üreten, terörü bitirmek yerine tırmandıran anlayışa son verilerek, şimdiye kadar uygulananlardan farklı strateji ve söylemleri icraata koyacak yeni bir anlayışa ihtiyaç var. Zira takip edilen siyaset husumet üretti, kanayan yaraya merhem olacağına, yarayı daha da azdırdı.

Bu öyle bir savaş ki galibi yok, mağlupları ve mağdurları var: Şehitlerin aileleri ve teröristlerin aileleri… Analar yüreklerinin götürdüğü yere gidebilseler mesele hallolacakken, maalesef hainane müdahalelerle merhamet yerine, husumet ekildi hep gönüllere… Asırlardır etle tırnak gibi olan unsurlar, ezeli düşmanlara dönüştürüldü.

Bu ülkede yaşayan annelerin, artık bu kan dursun, çocuklarımız ölmesin, anneler ağlamasın, talebiyle ortaya koyacakları ortak bir irade ve inisiyatif, çözüm ikliminin oluşmasına en büyük katkıyı sağlar.

Ama annelerin bu türlü girişimlerini yani çözümü istemeyenler, bu yöndeki girişimleri sabote edip boğarak ve bilhassa şehit ailelerinin acısını istismar ederek olayı sonu gelmez bir kan davasına dönüştürmek için yoğun bir şekilde çaba sarf ediyorlar.

Birisi birisinin kardeşini veya akrabasını öldürse, bir dakikalık intikam lezzetiyle katil oluyor, hayatı boyunca hem kalbi sıkıntı, hem hapis azabı çekiyor. Hem de maktulun akrabalarının intikam ateşi karşısında, hayatının lezzetini ve ömrünün zevkini kaçırıyor, korku azabı çekiyor.

İşte bu azaptan kurtulmanın tek bir çaresi var. O da Kur’an’ın emrettiği:  Hak ve hakikate ve iyiliğe vasıta olmak, insaniyet ve İslamiyet’in gerekli kıldığı barışı teşvik etmek, barışmak ve musalaha etmektir. Zira eğer barış olmazsa iki taraf da daima korku ve intikam azabını çekerler.

Gerçi böyle barış, sulh ve antlaşma, evlatlarını kurban vermiş olanlar için elbette çok acı ve hazmı zor bir şey. Ama ben yandım başka analar yanmasın, sözündeki derin şefkati yüreklerinde paylaşan analar başta olmak üzere, vicdan ve sağduyu sahibi herkes, insani ve vicdani dersleri almaya  ve vermeye hazır olsa gerek.

Toplum olarak Türkiye’de yaşayan bütün etnik guruplarla geçmişte kardeşçe yaşadığımız gerçeğini hatırlamalı, geçmişimizle bugünü ve geleceği bir zincirin halkaları gibi birbirine bağlamalıyız.

Bu gün yaşadığımız bütün sorunların temelinde, toplumun kendi köklerinden kopması, değerlerinden uzaklaşması yatmaktadır. Zira dün olduğu gibi bugün de  gönüllere Allah korkusu yerleştirilseydi, öğretilseydi binlerce, on binlerce insanı katletme cesareti gösterilebilirmiydi.

Ülkedeki bu olumsuzlukların müsebbibi, toplum olarak bize eskiyi unutturup, kültür kökümüzü  tamamen kazımak isteyenlerdir. Onun için tez elden toplum, kendi öz değerleriyle buluşturulmalıdır.

Ülkemizin birlik ve beraberliğe en fazla ihtiyaç duyduğu şu günlerde terörün durdurulması ve huzurun temini için ayrıca, Diyanet işleri başkanlığının, televizyonların, gazetelerin, özellikle doğu ve güney doğu illerimizde İslamda kardeşlik meselesinin bütün boyutları  ele alınması meselenin halli için son derce mühimdir. Onun için inadına barış, inadına kardeşlik diyoruz.

Selam ve dua ile