Hüseyin Demir

Hüseyin DEMİR

Cumhuriyetin ilk yıllarında Türkiye vizyonu ekonomiye ve siyasete egemen olan, otokratik bir devlet  anlayışına dayanıyordu. Bir başka ifade ile demokrat değildi. Bu yapılanma daha da derinleştirilerek tam anlamıyla bir ideolojik sisteme dönüştürülmüş bir sistem ve yönetim anlayışı.

1945lerden sonra Avrupa devletlerinin etkisi ve telkinleriyle hatta zorlamalarıyla çok partili siyasal hayata geçilmiştir.

Kurulan bu partiler her ne kadar farklı ekonomik, sosyal, siyasal, kültürel düşünce eksenine sahip olsalar da, kendi iktidarları döneminde ideolojik, kemal izmin ve laisizmin çizmiş olduğu şablonun dışına çıkamamışlardır.

İktidarda kalma süreleri bu çerçeveye  gösterdikleri paralellikle sınırlanmıştır. Sınırları zorlayan iş başındaki hükümetler ( 1960-1980-1998) bir darbe veya muhtıralarla iş başından uzaklaştırılmışlardır..

2000 binli yıla çok az bir zaman kala, .Statükocu Kemalistlerin önderliğinde kurulan (MHP-ANAP-DSP) Hükümetinin ülkeyi büyük bir ekonomik iflasın ve sosyal patlamanın eşiğine getirmesi sonucu doğurdu.

Doğan sosyal patlamaya dayanamayan hükümet ortaklarından MHP, hükümetten ayrılarak derin devlet Kemalist zihniyetinin ortaklaşa meydana getirdiği bu son hükümetin de bozulmasına meydan vermiştir.

Bunun sonucu olarak da yapılan, yeni kurulmuş olan Ak Partininse erken genel seçime katılması ve bu seçimden (2002) Ak partinin iktidara gelmesi zaferi ile neticelenmiştir.

Partinin genel başkanı ve başbakanı olan R.T Erdoğan, çok kısa zamanda yapmış olduğu büyük ve başarılı çalışmalarla, dibe vuran ekonomiye, %65lere varan enflasyon karşısında büyük kazanımlar elde edilmiştir.

Halkın refahı ( kişi başına düşen milli gelir) artan bir ivme ile yükselişe geçmişti. Bunlara paralel olarak, sağlıkta, ulaşımda, eğitimde büyük bir transformasyon gerçekleştirerek Türkiye yi adeta uçurmuştur.

Bu durum statüko ve bağdaşıklarını korkutmuş ve üzmüştür.

Bütün başarılara rağmen Ak Partinin halka vaat etmiş olduğu özgürlük ve demokratikleşme noktasında mecliste büyük ezici çoğunlukla çıkarmış olduğu yasalar veto ve iptal kararları sonucu Kemalist ideolojinin ve derin yapılanmaların kontrolünde olan (Anayasa, Yargıtay, Danıştay) bu kurumları devreye sokarak iktidarın çalışmalarını akim kılmıştır.

Bütün bunların yanında derin devlet ak partiyi iktidardan uzaklaştırmak için pek çok darbe teşebbüsünde (Ay ışığı, eldiven, yakamoz, balyoz) bulunmuştur.

Son olarak 2007 Cumhurbaşkanlığı seçiminde ordunun da bu zihniyete taraf olması sonucu malum kurum ve kişileri kullanaraktan seçim yok sayılmıştır.

ardından genelkurmayın sitesinde ak partiye  karşı bir muhtıra yayınlanmış, fakat hükümetin dik durması sonucu iş birlikçilerin hesabını bozmuştu.

Hızlı bir manevra ile gidilen erken seçimlere de Ak parti oyunu artırarak  yeni bir zafere imza atmıştır. Ve cumhurbaşkanını da seçmiştir.

Bu şekilde ak partinin galip çıkması ise,  özgürlüklere giden yolda aralanmış oldu.

2011 seçimlerine gidilirken yapılan mini anayasa paketi değişikliğiyle demokrasiyi yaşamayı adeta kilitleyen anayasa mahkemesi, Yargıtay ve Danıştay üye sayısı ve seçilme şekli üzerinde bir dizi değişiklikler yapılarak, daha önce derin yapılanmanın kontrolünde olan bu kurumlar özel birer yapıya kavuşturulmuştur.

Bunun sonucu olarak da, mecliste halk için yapılan kanunların, ideolojik yaklaşımlar sebebi ile yapılan iptallerde son bulmuştur.

Çok partili siyasi hayata geçildikten sonra ilk sefer bir parti( Ak Parti 2011)İktidarda muktedir olma başarısını yakalamıştır.

Devamı gelecek.

Selam ve dua ile.