Katreyiz alemde ; lakin dilde Derya olmuşuz...
Dedik ve çıktık bir yola...Bana şimdi ne olduğumu sorsanız köşe yazarıyım mı diyeceğim ? Yok yok , bu cümleyi kurabilmem için öncelikle kalemimin rızasını almam gerek... Hayatlarımızda böyle değilmidir zaten ? Hep birilerini mutlu etme çabası , başarma arzusu... Ne zaman oluruna bıraktık bir şeyleri ? Ne zaman kimsenin ne düşündüğü umurumuzda olmadan yaşanılası güzel duyguları , heyecanları ve bir dolu küçük ayrıntıyı ertelemedik ? Doğru zannettiğimiz şeylerin peşinden koşarken ne kadar hırpalandığımızı nasıl fark edemez olduk ? Hayatın gerçeklerini yaşamaktan , cilvesinin tadını hiç alamadık... Hep bir sonraki adımı düşündük , yarınların heyecanını ne zaman kaybettik hatırlayanınız var mı ? Hangi ara bu kadar büyüdük...
Aslına bakarsanız ben hala çocuğum ; hiç büyümek istemeyen bir çocuk... Sizin de içinizde bir yerlerde böyle bir duygu olduğunu biliyorum. Gün yüzüne çıkarılmayı bekleyen o çocuksu tarafınıza bu kadar haksızlık ettiğiniz yetmez mi ? Bir gün , tek bir gün içinizden ne geliyorsa onu yapın... Yıllar önce terk ettiğiniz ama hala özlemini çektiğiniz ne varsa... Benim özlediğim o kadar çok şey var ki... Çocukken hiç bisikletim olmadı mesela , o zamanlar onun hayalini kurardım. Sonra büyüdüm... İnsanlar büyüdükçe hayalleri küçülüyor sanırım , ya da tam olarak hayalini kurduğunuz şeyler zaman aşımına uğrayıp önemsizleşiyor... Ve o zaman fark ediyorsunuz büyümek , hiç de sandığınız gibi bir şey değilmiş... Ben size yaşınızın , yaşantınızın gerektirdiklerinden vazgeçin demiyorum ama bu düzenin esiri de olmayın. Bırakın hayat akıp gitsin , o hayatın içinde kaybolanlardan olmayın sadece... Dünün güneşi bugünü ısıtmaz , bugün ertelediğiniz gülümseme yarına ışık tutmaz...
Bir yaz daha geçti , ardından sonbahar... Oysa yapacak ne çok şey vardı ve ne kadar az zaman... Hayalleriniz hayatınız olsun efendim...
Selam ve Dua ile...
Bu Yazıyı Puanla
Yorumlar (0)
Yorum Yaz
Yorumunuz moderatör onayından sonra yayınlanacaktır.



