Ahmet YILMAZ

Geçen hafta,’’mutluluğun anketi’’ nin sonuçları açıklandı,anket sonuçları maalesef geçen yıla göre biraz daha olumsuz...54 ülkede yapılan araştırmada 56.ooo kişiye son bir yılda kendilerini nasıl hissettikleri soruldu,tüm dünyada mutlu olanların oranında düşme belirlenmiş;  geçen yıl %54 olan bu oran bu sene %53 oldu,araştırma,paranın mutluluğu artırdığını belirlemiş ancak belli bir noktadan sonra paranın da fayda sağlamadığını özellikle belirtmiş,Türkiyemiz de ise mutluların oranı,%53 olan genel ortalamanın çok altında %40,en mutlular ise %78 ile Venezuella,Küba,Brezilya,Meksika,Şili,Arjantin yani Latin Amerika ülkelerinde...Venezuella diyince aklıma iki hafta önce,Hugo CHAVEZ ile ilgili yazdığım yazı geldi,halkına kendini o kadar sevdirmiş ki,fikirleri ve uygulamalarının olumlu sonuçlar doğurduğunu %78 mutluluk oranı ile anketler ispatlıyor...Mutluluk insanın yaşama amacıdır,herkesin mutlu olma zorunluluğu vardır,ankette ikinci mutlu yer ise %60  oranı ile Afrika..Şöyle bir mantıkla düşünürsek,teknolojinin en az seviyede kullanıldığı Afrika’da,insanlara daha rahat yaşama imkanı sunan daha mutlu olabilmemizi sağlayabilecek teknoloji yenik düşüyor...Ayrıntıların tadına varabilmek mi acaba mutluluk? Yakalamak için de iki unsur gerekli,kendini tanımak ve yetinmesini bilmek...Kendimizi  gerçekten tanıyormuyuz,doğru yargılara varabiliyormuyuz,özgür irademizi kullanabiliyormuyuz her koşulda? böyle bir sürü soru, olumsuz yanıtlanınca mutluluk da erişilmez,dışımızda var olan birşey durumuna düşüyor...Neden hep doyumsuzluk,neden hep daha fazlasını istemek...Bir düşünür de ’’Mutluluk çelişkilere sahip olmaktır’’ diyor,ilk duyduğımda biraz garipsedim,çevremde bir gözlemleme yaptım,dakikası dakikasına uymayan tipler,kahkahalar atarken biraz sonra içlerine kapanan tipler gördüm,acaba dedim başkalarından farklı olmayı istemek de bir mutluluk mu?Şimdi moda bir deyim daha var,her mutsuz insan ’’depresyondayım’’diyor,işyerinde en küçük olumsuzluk yaşayan,yoğun trafiğe takılan,çocuğu düşük not alan gibi bir çok insan hemen ’’depresyona’’ giriyor,bir uzman ’’derpresyona girmek için harcayacağınız vakti kendinize ve yakınlarınıza ayırırsanız daha yararlı olacaktır’’ diyor.Çoğunlukla evlilik içi çatışmalardan ötürü depresyona girilmekteymiş,belirtileri de kendini yalnız hissetme,değersiz olduğunu düşünme,kendinden nefret etme,her konuda karamsar olma,toplum içine çıkmak istememe,cümle kuramama,kılık kıyafete özen göstermeme,kilo alıp verme,kuaföre gitmeme,erkeklerin traş olmama,bayanların makyaj yapmama,sık banyo yapmama,uyku sorunu gibi bedensel değişiklikler söz konusu olmakta,duygusal sistemde belirlenen  en yoğun tepki de saatlerce ağlamak şeklinde kendini gösteriyormuş,bu kişileri daha önce yapıp zevk aldıkları eylemleri yapmaya yönlendirmek,kendilerini değerli kılmalarını sağlamak,farkındalık kazandırmak ancak koordine bir şekilde ailesi,yakınları,dostları ve arkadaşları da dahil edilerek yalnız olduklarına inanan düşünce sistemini değiştirmekle  mümkün olacaktır...Bilhassa  evliliklerde eşler yaşanan sorunları çözmek için sürekli birbirleriyle çatışmak yerine ,olumsuz özelliklerini bir tarafa bırakıp olumluözelliklerine odaklanmalı ve duygularına hitap etmelidirler,güzel söz sevgiyi artırır,güzel konuşmak için de insanın önce güzel görmesi gerekir....Depresyonsuz mutluluk dolu güzel günler dileğiyle saygılarımı sunaram..AHMET YILMAZ