Ahmet YILMAZ

Mevlana Celaleddin-i Rumi(Rumi adı Anadoluya yerleşip orada yaşadığı için (o dönemde Anadolu’ya Diyar-ı Rum deniliyordu)’’Efendimiz ’’anlamına gelen Mevlana ismi ise kendisine duyulan büyük saygının belirtisi olarak verilmiştir,şiir O nda yaşama bakışın aracıdır,Arapça,Farsca,Yunancayı çok iyi bilmesinin yanında İslam bilgi ve felsefesine çok hakimdir,bütün bu nitelikleri sebebiyle ’’Bizde gönül kırmalar yoktur/Yolumuz baştan başa var oluş yoludur/Yaşam yoludur,huzurdur,barıştır’’sözlerini yaşam çerçevesi olarak belirlemiştir,şu bilinen zamanı bir an için aşabilirsen,senin için niçin ve nasıl diye hiçbir soru kalmaz,bunun için gönül eri can dostu olmak bedenden tenden el çekmek,benlikten uzaklaşmak,deryada bir katre olmaya rıza göstermek,vuslattan öte bir hasreti tefekkür dolu vakitlere aşina kılmak gerek.’’ sözleri içimizi aydınlatıyor...MEVLANA bir arayışın adamıdır,bu arayışın en güzelini bir ilahi hasretin doruğunda bulmuştur,O nu şiirle söylemiş,şiirden taşan duyarlılığı da sema ile bezemiş ve yepyeni ilahi bir musikiyi meydana getirmiştir...ŞİİR MUSİKİ VE SEMA...Hareket insanı arayışa iter,aramaksa insanın kurtuluşudur,bu da gerçeği arayıştır.Gerçeği bulmak,gerçeği görmek ve gerçeği yaşamak  Mevlana’nın bütün dünyasıdır...’’BİR CAN VAR,CANINDA O CANI ARA/ BEDEN DAĞINDAKİ GİZLİ MÜCEVHERİ ARA /EY YÜRÜYÜP GİDEN DOST,BÜTÜN GÜCÜNLE ARA/ AMA DIŞARIDA DEĞİL,ARADIĞINI KENDİNDE ARA...Yine hepimizin bildiği’’GEL KİM OLURSAN OL YİNE GEL’’ dörtlüğüyle insanları Hakkın birliğine ilahi aşka çağırır.Uzun bir süredir toplumsal histeri geçiren toplumumuz,hemen her konuda hakaret eden,kavga eden,hiç kimsenin kimseyi anlamadığı anlamaya da niyetli olmadığı bir ortama sürüklendi...’’Şu hayatta tek başına yaşayarak,sadece kendi sesinin yankısını duyarak,gerçeği bulamazsın,kendini ancak bir başka insanın aynasında tam olarak görebilirsin,başına ne gelirse gelsin karamsarlığa kapılma,bütün kapılar kapansa bile O sana gizli bir yol açar,ŞÜKRET!... İSTEDİĞİNİ ELDE EDİNCE ŞÜKRETMEK KOLAYDIR,ASIL OLAN DİLEDİĞİN GERÇEKLEŞMEDİĞİNDE DE ŞÜKREDEBİLMEKTİR...Şükür ve sabır iki sonsuz hazinedir ve sabretmek öylece durup beklemek değildir,ileri görüşlü olmak demektir,SABIR DİKENE BAKIP,GÜLÜ GECEYE BAKIP,GÜNDÜZÜ HAYAL ETMEKTİR’’ buyurmuştur...Mevlana’nın 700 yıl önce söylediği şu söze yine dikkatinizi çekerim;’’ÇOK İNSAN GÖRDÜM,ÜZERİNDE ELBİSE YOK- ÇOK ELBİSE GÖRDÜM İÇİNDE İNSAN YOK...’’Bu muhteşem duyarlılık karşısında bugünün özle ilgilenmek varken öz olmayana itibar etmenin özü unutturma yanlışlığının toplumumuzu nasıl kaosa getirdiğini düşünmemek ve üzülmemek mümkün değildir...Neredeyse bütün dünya Mevlana’ya koşarken bizin O ndan uzaklaşmamızın anlaşılır yönü yoktur,bütün ömrünü insanların iyiye,güzele ve doğruya ulaşmasına harcamıştır,şiirleri ve sözleri keşke tüm insanlar tarafından benimsenmiş olsaydı da dünyamız ve yurdumuz kan revan içinde kalmasaydı...Yazımı yine Mevlana’nın bir sözüyle sonlandırmak istiyorum,’’İNSANI SEVMEK ASLINDA YARADANI SEVMEKTİR’’ Sevgiyle kalın,saygılarımla....AHMET YILMAZ